Χρειάζεται να βάλεις συστάσεις στο CV σου;
Όχι. Οι περισσότερες διαδικασίες πρόσληψης, στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ, ζητούν συστάσεις ξεχωριστά, συνήθως μετά από μία ή δύο συνεντεύξεις, όταν έχεις ήδη περάσει τα στάδια όπου ένας recruiter συγκρίνει δεκάδες υποψηφίους πάνω σε χαρτί. Το να δίνεις πλήρη στοιχεία επικοινωνίας δύο πρώην προϊσταμένων σου από το στάδιο της αίτησης σημαίνει ότι ζητάς από έναν άγνωστο να εμπιστευτεί προσωπικά στοιχεία τρίτου προσώπου, προτού έχετε μιλήσει καν οι δυο σας.
Υπάρχει και το θέμα της ιδιωτικότητας: σύμφωνα με τον GDPR, το να μοιράζεσαι στοιχεία επικοινωνίας κάποιου χωρίς σαφή σκοπό είναι κάτι που καλύτερα να αποφεύγεις, και το «μήπως θελήσει ο recruiter να τα δει με μια ματιά» δεν είναι σαφής σκοπός. Κράτα τις συστάσεις έξω από το CV και δώσε τες μόνο όταν πραγματικά σου τις ζητήσουν, με τη γνώση του ατόμου που θα συστήσεις.
Η μία εξαίρεση είναι όταν μια αγγελία ζητά ρητά συστάσεις από την αρχή — κάτι που συμβαίνει σε ορισμένες θέσεις στο δημόσιο ή στον ακαδημαϊκό χώρο. Αν η αγγελία το ζητά, δώσε τις όπως ζητούνται· διαφορετικά, άφησε αυτόν τον χώρο για κάτι που τραβάει πιο γρήγορα την προσοχή ενός recruiter, όπως μια πιο δυνατή ενότητα επιτευγμάτων.
Αξίζει ακόμα να γράφεις «Συστάσεις διαθέσιμες κατόπιν αιτήματος»;
Μπορείς, αλλά δεν προσφέρει τίποτα. Κάθε recruiter θεωρεί ήδη δεδομένο ότι θα δώσεις συστάσεις αν σου ζητηθούν — αυτό είναι το προεπιλεγμένο σενάριο, όχι μια ευγενική ειδοποίηση εκ μέρους σου. Η φράση αυτή ήταν χρήσιμη πριν από δεκαετίες, όταν ένας κενός χώρος στο τέλος της σελίδας έδειχνε ημιτελής. Σήμερα απλώς δείχνει ένα πρότυπο CV που δεν έχει ανανεωθεί εδώ και καιρό.
Το να κόψεις αυτή τη μία γραμμή δεν θα σου ελευθερώσει πολύ χώρο, αλλά είναι μια εύκολη, χαμηλού ρίσκου αλλαγή: αφαιρεί μια πρόταση που δεν προσθέτει τίποτα και μοντερνοποιεί ελαφρώς τη σελίδα. Αν αναρωτιέσαι τι να κάνεις με τη γραμμή που μόλις ελευθερώθηκε, ένα bullet point με ποσοτικοποιημένο αποτέλεσμα από πρόσφατη εμπειρία σου θα κάνει πολύ περισσότερα για την εντύπωση που σχηματίζει ο recruiter απ' ό,τι ένα placeholder για συστάσεις.
Πόσες συστάσεις χρειάζεσαι και ποιος θεωρείται καλή σύσταση;
Όταν πραγματικά σου ζητηθούν — συνήθως μετά από μια θετική συνέντευξη, μερικές φορές λίγο πριν την τελική προσφορά — δύο έως τρεις συστάσεις είναι το συνηθισμένο εύρος. Παραπάνω από αυτές αρχίζει να δείχνει σαν γέμισμα, ενώ λιγότερες από δύο δεν δίνουν στον εργοδότη ένα πραγματικό μοτίβο για να ελέγξει.
Η πιο δυνατή σύσταση είναι κάποιος που επέβλεψε άμεσα τη δουλειά σου και μπορεί να μιλήσει για συγκεκριμένα πράγματα: τι παρέδωσες, πώς χειρίστηκες μια δύσκολη κατάσταση, αν θα ξαναδούλευε μαζί σου. Ένας συνάδελφος ή πελάτης μπορεί να είναι έγκυρη δεύτερη ή τρίτη επιλογή, ειδικά αν είδε μια πλευρά της δουλειάς σου που ο προϊστάμενός σου δεν είδε. Αυτό που αποδυναμώνει μια λίστα συστάσεων είναι να βασίζεσαι σε κάποιον που ελάχιστα γνωρίζει την καθημερινή σου δουλειά, ή να αναφέρεις μόνο ανθρώπους από πριν χρόνια — η πρόσφατη εμπειρία μετράει, γιατί όποιος ελέγχει μια σύσταση θέλει μια εικόνα του πώς δουλεύεις τώρα, όχι πώς δούλευες πριν χρόνια.
Οι προσδοκίες αλλάζουν ελαφρώς ανάλογα με την αγορά. Στην Ελλάδα και στην Ιταλία, μια προσωπική σύσταση από κάποιον που ήδη εμπιστεύεται ο υπεύθυνος πρόσληψης μπορεί να έχει πραγματικό βάρος, ακόμα και εκτός της επίσημης λίστας συστάσεων — μην υποτιμάς λοιπόν μια θερμή σύσταση από κάποιον στο δίκτυό σου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ, οι συστάσεις τείνουν να αντιμετωπίζονται ως ένα τελικό βήμα συμμόρφωσης, που ελέγχεται σύντομα και σπάνια αποτελεί μόνο του αποφασιστικό παράγοντα. Σε κάθε περίπτωση, η ασφαλέστερη προσέγγιση είναι η ίδια: διάλεξε ανθρώπους που γνωρίζουν καλά την πρόσφατη δουλειά σου, όχι απλώς ηχηρά ονόματα που ελάχιστα σε θυμούνται.
Πότε στην πραγματικότητα ελέγχουν οι εργοδότες τις συστάσεις;
Ο έλεγχος συστάσεων συνήθως γίνεται αργά στη διαδικασία: αφού έχεις περάσει από συνεντεύξεις, συχνά αφού μια εταιρεία έχει ήδη επιλέξει τον υποψήφιο που προτιμά, αλλά πριν υπογραφεί η επίσημη προσφορά. Για κάποιους εργοδότες είναι το τελευταίο στάδιο πριν στείλει το HR τη σύμβαση· για άλλους γίνεται κατά τη διαπραγμάτευση της προσφοράς, ως μια τελευταία επιβεβαίωση και όχι ως φίλτρο επιλογής.
Αυτό το timing έχει σημασία για το πώς προετοιμάζεσαι. Δεν χρειάζεται να έχεις έτοιμο ένα περιποιημένο έγγραφο συστάσεων τη στιγμή που υποβάλλεις μια αίτηση — οι περισσότεροι recruiters δεν θα το ζητήσουν παρά πολύ αργότερα, αν το ζητήσουν καν για θέσεις πρώτου σταδίου. Αυτό που πρέπει να κάνεις νωρίτερα είναι να βεβαιωθείς ότι οι συστάσεις που έχεις επιλέξει θυμούνται ακόμα τις λεπτομέρειες της συνεργασίας σας: μια βιαστική σύσταση που δεν θυμάται συγκεκριμένα στοιχεία δείχνει χειρότερα από μια σύσταση που καθυστερεί μια μέρα παραπάνω επειδή ήθελε να δώσει μια σωστή απάντηση.
Μερικοί εργοδότες κάνουν και ανεπίσημους ελέγχους που δεν σε αφορούν άμεσα, όπως το να απευθυνθούν σε μια κοινή γνωριμία στο LinkedIn. Αυτό δεν μπορείς να το ελέγξεις πλήρως, αλλά είναι ένας ακόμα λόγος για να λένε το ίδιο πράγμα το προφίλ σου και το CV σου για την εμπειρία σου — δες τη σύγκρισή μας για το τι κοιτάνε πρώτο οι recruiters, LinkedIn ή CV, για το πώς διαβάζονται τα δύο μαζί.
Τι πρέπει να περιλαμβάνει κάθε σύσταση;
Όταν στέλνεις τελικά μια λίστα συστάσεων, κράτα τη μορφή απλή και ίδια για κάθε καταχώρηση:
- Ονοματεπώνυμο και τρέχουσα θέση εργασίας
- Εταιρεία ή οργανισμός
- Πώς σε γνωρίζει — προϊστάμενος, πελάτης, καθηγητής, άτομο που σε ανέφερε
- Τηλέφωνο και email, ιδανικά και τα δύο
- Μία γραμμή για τη σχέση συνεργασίας, αν δεν είναι προφανής από τη θέση του
Στείλε το ως ξεχωριστό έγγραφο, όχι μέσα στο CV, με τίτλο κάτι σαν «Συστάσεις για [το όνομά σου]». Έτσι το CV μένει επικεντρωμένο στην εμπειρία σου, και το έγγραφο συστάσεων είναι εύκολο να προωθηθεί εσωτερικά χωρίς να χρειάζεται αναδιαμόρφωση.
Πρέπει να ζητάς άδεια πριν αναφέρεις κάποιον ως σύσταση;
Πάντα, και όχι απλώς ως τυπικότητα. Επικοινώνησε πριν υποβάλεις μια αίτηση που τον/την αναφέρει, πες του/της για ποια θέση και εταιρεία πρόκειται, και ρώτησε αν νιώθει άνετα να τον/την επικοινωνήσουν. Αυτό κάνει τρία πράγματα: αποφεύγει την αμηχανία μιας σύστασης που πιάνεται εξαπίνης, της δίνει την ευκαιρία να προετοιμάσει τι θα πει, και σου επιτρέπει να μάθεις αν κάποιος προτιμά να μην αναφερθεί — καλύτερα να το μάθεις τώρα παρά αφού κάποιος τον/την έχει ήδη καλέσει.
Βοηθάει επίσης να στείλεις στη σύσταση μια σύντομη περίληψη του τι κάνεις αίτηση και τι θα ήθελες να τονίσει, ειδικά αν συνεργαστήκατε σε περισσότερα από ένα είδος έργου. Μια σύσταση που ξέρει τη θέση που θέλεις δίνει πιο χρήσιμη απάντηση από κάποιον που μαντεύει τι ενδιαφέρει τον εργοδότη.
Τι κάνεις αν δεν έχεις ακόμα επαγγελματική σύσταση;
Αυτό προκύπτει συχνότερα σε πρώτες δουλειές, αλλαγές καριέρας προς νέο κλάδο, ή μεγάλα κενά από την τελευταία σου επίσημη θέση. Έχεις περισσότερες επιλογές από «δεν έχω προϊστάμενο, δεν έχω σύσταση»:
- Έναν καθηγητή, ακαδημαϊκό σύμβουλο ή επιβλέποντα πτυχιακής, ειδικά για πρακτική άσκηση ή θέσεις εισαγωγικού επιπέδου
- Έναν συντονιστή εθελοντισμού ή υπεύθυνο ομάδας, αν διηύθυνες μια ομάδα ή ένα έργο εκτός αμειβόμενης εργασίας
- Έναν πελάτη ή συνεργάτη από freelance ή δευτερεύουσα δραστηριότητα, ακόμα και ανεπίσημη
- Έναν πρώην συνάδελφο αντίστοιχου επιπέδου που συνεργάστηκε στενά μαζί σου, αν πραγματικά δεν υπάρχει διαθέσιμη σύσταση προϊσταμένου
Οποιοδήποτε από αυτά αποτελεί έγκυρη σύσταση, αρκεί το άτομο να μπορεί να μιλήσει ειλικρινά για το πώς πραγματικά δουλεύεις. Αν φτιάχνεις ένα CV με περιορισμένη εργασιακή εμπειρία, ο οδηγός μας για το πώς να γράψεις CV χωρίς προϋπηρεσία καλύπτει το πώς παρουσιάζεις αυτό το κενό μέσα στην ίδια την ενότητα εμπειρίας — κάτι που μετράει περισσότερο σε αυτό το στάδιο από τη λίστα συστάσεων.
Πού πρέπει να μπαίνουν οι συστάσεις στο CV, και πόσο χώρο πρέπει να καταλαμβάνουν;
Πουθενά. Ούτε ενότητα, ούτε γραμμή, ούτε αναφορά. Η δουλειά του CV είναι να κερδίσει τη συζήτηση στην οποία οι συστάσεις γίνονται σχετικές· οι ίδιες οι συστάσεις ανήκουν σε ξεχωριστό έγγραφο που στέλνεις μόνο όταν σου το ζητήσουν. Αν αναρωτιέσαι τι άλλο μπορεί να καταλαμβάνει χώρο που δεν του αναλογεί, το άρθρο μας για το πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το CV σου εξηγεί τι θέλουν πραγματικά να βλέπουν οι recruiters να χωράει στη σελίδα.
Αν σου ζητηθεί λίστα συστάσεων, διαμόρφωσέ την ως ξεχωριστό έγγραφο μίας σελίδας, με την ίδια επικεφαλίδα και γραμματοσειρά με το CV σου, ώστε να διαβάζεται σαν μέρος της ίδιας αίτησης και όχι σαν βιαστική προσθήκη της τελευταίας στιγμής.
Το να ξεκαθαρίσεις το θέμα των συστάσεων είναι μια μικρή απόφαση. Το να πετύχεις το υπόλοιπο CV — τι μένει, τι φεύγει, τι διαβάζει πραγματικά ένας recruiter στα λίγα δευτερόλεπτα που του αφιερώνει — είναι το δυσκολότερο κομμάτι, και εύκολα το κρίνεις λάθος μόνος σου. Μια δωρεάν αξιολόγηση CV από την Kaeros σου λέει, ειλικρινά, τι δουλεύει και τι όχι, πριν στείλεις οτιδήποτε.


